[Christoph Ransmayr] Ó Die Schrecken des Eises und der Finsternis [journaling PDF] Read Online ↠´ bricksnboho.co.uk

[Christoph Ransmayr] Ó Die Schrecken des Eises und der Finsternis [journaling PDF] Read Online ↠´ Appassionante racconto di due avventure folli, occorse a distanza di un secolo la prima la celebre epopea della spedizione polare austrungarica del 1872 1874, a bordo della Admiral Tegetthoff, che port alla scoperta della Terra di Francesco Giuseppe la seconda la vicenda di Josef Mazzini, lontano discendente di uno dei marinai della spedizione, che si propose di riviverne le avventure La prosa dell autore piuttosto efficace sia nel farci rivivivere il dramma vissuto dai protagonisti della prima spedizione due inverni artici con la nave bloccata dai ghiacci, sofferenze indicibili, il ritorno drammatico verso l arcipelago di Novaja Zemlja dopo l abbandono della nave , che i demoni nella mente di Mazzini.
3 con faticaPeccato secondo me mi ha fregata aver letto poco tempo fa il bellissimo i ragazzi di Barrow di Fergus Fleming, al quale Ransmayr pu a malapena allacciare le scarpe DI tutto il libro salvo le frequenti citazioni tratte dai diari dei protagonisti, a volte molto belle, quelle di Payer in particolare, ma santi numi non sono merito di Ransmayr, giusto Non capisco peraltro il motivo della storia parallela di tal Joseph Mazzini personaggio reale o espediente letterario secondo me abbastanza inutile , discendente di uno dei marinai della spedizione, che parte un po da pollo e ovviamente sparisce nei ghiacci alla ricerca di non ho capito esattamente cosa Ogni tanto rispunta nella storia per qualche pagina, nelle quali Nulla accade.
Appunto Poi sparisce di nuovo, alla fine non si sapr pi nulla di lui E vien da chiedersi e quindi Per il resto, i personaggi si congelano e si scongelano, si ammalano di scorbuto e guariscono dallo scorbuto, soffrono, sperano, camminano, sanguinano, cadono nei crepacci slitta compresa, litigano, danno di matto, ammazzano orsi foche e cani, tornano a casa stremati, ma io non riesco quasi mai a appassionarmi e amarli Come posso essermi a tratti annoiata e averci messo 20 giorni a leggere un avventura del genere Le ultime pagine raccontano quel che resta delle loro vite e del ricordo della spedizione gi dopo poco tempo Sic transit gloria mundi.
This novel recounts the real life 1872 74 Imperial Austro Hungarian North Pole Expedition, through actual journal and log entries, italicized to set them apart They are connected by narration The Expedition discovers and names Franz Josef Land near the North Pole after their emperor The novel describes in excruciating detail all the hardships they undergo being stuck in ice frostbite scurvy running out of food gangrene one seaman falling into a crevasse and his rescue before he freezes to deathPayer and Weyprecht, the two leaders, insist on exploring and naming all the features on Franz Josef Land The weather is warmer than usual, the ice breaks up and the intrepid Expedition finally makes its way back to Novaya Zemlya in Russia The Expedition is a success but overshadowed by the polar explorers Amundsen and Peary A century later, Josef Mazzini, a fictional descendant of one of the men who had been on that expedition, is obsessed with retracing the route He disappears and all that is ever found is his notebook, The Big Nail the Inuit name for the North Pole and some sled dog harness The unnamed Narrator wants to find out what happened to him The book alternates from the original Expedition, to Mazzini, back and forth, with the Narrator s comments on his own search for the missing man Surrounded by many maps but no answers to the mystery, the Narrator finally considers himself a chronicler without an ending I enjoyed all the adventure in this book, much of which really happened the Expedition It felt to me like it was written by a latter day Jack London There were fantastic descriptions, some exciting, some sad, and I liked the interplay among the men This was not dry in the least Payer especially wrote almost literary journal entries I liked how the three narratives Expedition, Mazzini, search for Mazzini interwove Recommended.
In der Form perfekt, in Sachen Inhalt immer konsistent und fl ssig Ein Buch das fast erschreckend l ckenlos durchkomponiert und packend ist Erz hlt auf ungew hnliche Weise von einem ungew hnlichen Thema.
I really liked this book, both the narrative structure and the subject matter I m fascinated by arctic exploration by what it takes to make a life, or simply to survive in such inhospitable climes There was a time when I believed that if you had to die if it was your time , say , freezing to death might not be a bad way to go That was before I read this book Brrrr.


the story of conquest and discovery, of a drive within human nature to find what is out there, to map, to name and to understand whatever that means the emptiness of space, as experienced in the 20th century, the terrors of ice and darkness, have been experienced by explorers a century before in the vastness of the arctic ice the madness, to think something would be out there that matters, that knowing would make a difference the incredible heroism and the laughable pathos, converging in a vanishing point at a horizon of hope and hopelessness these are only some of the topics of this novel, which is following the austro hungarian north pole expedition of 1872 1874 during which the last landmass on earth, kaiser franz josef land, was discovered nothing is there not then or now and still somebody hat to go and see for themselves a chilling pun definitely intended read awesome.
whelp the ending was not bad i still dont know what to think of this actual review gets posted later after we discussed this stuff uni Interessantes Buch, nicht leicht zu lesen Man braucht etwas Zeit um in den Erz hlstil hineinzukommen, der ungew hnlich und gew hnungsbed rftig ist, aber brilliant zu dieser Geschichte passt So ist das Buch eben keine Nacherz hlung von Logb chern und berlieferten, sondern beinah ein Miterleben von Geschehnissen die teilweise furchtbar belastend waren finde ich Ransmayer f llt L cken in den historischen berlieferten auf die das Ganze noch viel realer werden lassen Ich fand mich zeitweise auf dieser Tegethoff mitgefangen, frierend und ber Sterbende wachend Ich w r gl cklich gewesen wenn ich in dieser Zeit um 1872 bleiben h tte d rfen aber wir werden als Leser leider immer wieder rausgerissen und in die Gegenwart katapultiert um einer Nachahmung dieser Nordpolarexpedition beizuwohnen Den Erz hlstil den Ransmayer gew hlt hat, macht das unumg nglich und auch wieder interessant.
Im Grunde m sste man das Buch gleich nochmal von vorne lesen Es braucht etwas bis man drinnen ist, aber wenns mal soweit ist, ist das Buch toll.
Ik zit in een Ransmayr periode na vol vuur genoten te hebben van Cox, of het verglijden van de tijd en De laatste wereld las ik nu zijn romandebuut De verschrikkingen van het ijs en de duisternis En dat beviel weer prima, ook al werd ik niet zo weggeblazen als door die eerdere twee meesterwerken.
De constructie is vernuftig een naamloze ik verteller poogt het duistere en fascinerende lot te reconstrueren van zijn in het barre noorden verdwenen vriend Josef Mazzini, die op zijn beurt uit mateloze fascinatie het bizarre verloop poogde te reconstrueren van een rampzalige overigens waar gebeurde Noordpoolexpeditie van ruim honderd jaar geleden Mazzini ging aan die zoektocht ten onder, zoals de hem fascinerende poolreizigers ten onder gingen Die Noordpoolexpeditie was, zo reconstrueert de ik verteller terwijl hij tegelijk Mazzinni s lot en fascinatie reconstrueert, een onderneming van geobsedeerden, voortgejaagd door de passie om het volstrekt onbekende te exploreren, nieuwe landen te ontdekken, nieuwe volstrekt onmogelijke vaarroutes te vinden die leiden naar ongekende nieuwe rijkdommen Maar ook om zich onder te dompelen in regionen en woestenijen waar de huidige moderne Westerse wereld geen weet meer van heeft En zowel Mazzini als de verteller zijn gegrepen door de obsessie om deze obsessieve exploratie van het onbekende na te voelen, te begrijpen, in hun eigen ervaring te integreren De onmogelijke onwerkelijkheid tekent het verhaal aan alle kanten Bijvoorbeeld door de verbijsterende gewaarwording van een van de poolreizigers dat die Noordpool die hem en zijn reisgenoten zo obsedeert niets meer is dan lijnen die elkaar snijden in een punt waarvan in werkelijkheid niets te zien is Waarop de ik verteller, al reconstruerend, mijmert Ik heb geprobeerd mij voor te stellen wat een eenvoudig mens moet ondergaan die, op een vastgevroren schip voortdrijvend, omgeven door alle verschrikkingen van het ijs en de duisternis, plotseling inziet dat zijn doel eigenlijk iets onzichtbaars is, een waardeloos punt, een niets Het bleef bij een poging Ik kon zo n vreselijke teleurstelling niet navoelen De Poolreizigers worden door hun barre tocht geconfronteerd met het onmogelijke niets de verteller, en eerder ook Mazzini, ervaren in hun pogingen tot reconstructie de onvoorstelbaarheid van dat onmogelijke niets Zoals de ik verteller, deels via Mazzini, ook vergeefs de overweldigende schoonheidservaringen poogt te begrijpen die voor de poolreizigers zelf al volkomen onbegrijpelijk waren Die opmerkelijke vertelstructuur, waarbij de obsessief maar vergeefs reconstruerende ik verteller de obsessieve vergeefse reconstructies van Mazzini verdubbelt, benadrukt voor mij heel mooi hoe onbevattelijk die barre en bizar mislukkende Noordpoolexpeditie inderdaad was Voor de poolreizigers zelf, maar ook voor Mazzini en de verteller Intrigerend is bovendien hoe de ik verteller, met inzet van al zijn verbeelding en puzzelend met de overigens authentieke dagboekaantekeningen van de in noordelijke ijszee n vastvriezende Noordpoolreizigers, echt adembenemend gestalte geeft aan de grillige en voortdurend vervormende werelden van sneeuw, ijs, hallucinerende luchtspiegelingen, totale ontbering en onvoorstelbaar bodemloze duisternis Ondanks dat de ik verteller geregeld benadrukt dat hij en wij niet weten en kunnen navoelen wat er is gebeurd, tovert hij toch taferelen van vrieskou, onbestendigheid en verlatenheid te voorschijn waar je als lezer ijskoud van wordt Maar tegelijk ook taferelen vol ultieme ijsschittering en sublieme schoonheid, die voor westerse beschaafde burgers volkomen onvoorstelbaar zijn Ransmayrs stijl is kortom weer formidabel en meeslepend Vooral daardoor neemt hij de lezer ook helemaal mee in dit onmogelijke avontuur En vooral dankzij die stijl maakt hij, bij benadering, iets onvoorstelbaars voelbaar dat Weyprecht, een van de poolreizigers die de onmogelijke expeditie na veel ontberingen ternauwernood en ook maar voor even heeft overleefd, helemaal niks heeft met de beschaafde wereld waarin hij is teruggekeerd Sterker nog hij verlangt terug naar het ijs, om daar ver van de wetten van de promotie het meetbare te meten en het onmetelijke meetbaar te maken Alsof dat ijs, waarin hij jaren vastgevroren heeft gezeten en bizarre ontberingen heeft geleden, door zijn onmetelijkheid en onontgonnen sublieme pracht toch een soort oneindige verlokking voor hem blijft houden Alsof ook de woestenij, de chaotische onbestendigheid, het voortdurende duister, de voortdurende dreiging om met schip en al te worden doodgedrukt door het onvoorspelbaar kruiende ijs, en de absolute onherbergzaamheid, hem toch blijven verlokken als ultiem avontuur Een verlokking die ook Mazzini heeft gevoeld, wat hem vermoedelijk zijn leven kostte En ook een verlokking die de ik verteller herkent en ervaart, al houdt hij het bij reconstructies via zijn creatieve fantasie en gaat hij niet, zoals Mazzini, zelf de dodelijke poolgebieden in Josef Mazzini reisde vaak alleen en veel te voet Wanneer hij liep werd de wereld voor hem niet kleiner, maar steeds groter, zo groot, dat hij er ten slotte in verdween , zegt de verteller al vroeg in het boek Iets daarvoor sprak hij over onze trektochten door grasland, winderige verlaten streken en over gletsjers, oceanen en ook door wolkenbanken heen, naar steeds verderafgelegen, innerlijke en uiterlijke doelen Waaraan hij later toevoegt Onze luchtvaartmaatschappijen hebben uiteindelijk alleen de reistijd in absurde mate verkort, maar ook de afstanden, die nog altijd enorm zijn Laten we niet vergeten dat lijnvluchten niet meer dan een lijn zijn en geen weg en dat wij, fysionomisch beschouwd, nog altijd voetgangers, lopers zijn Niet voor niets vermoedt de verteller dat Mazzini zelf ooit als een voetganger boven de Noordelijke ijsgebieden vloog Nog terwijl hij zich aan boord van het vliegtuig bevindt probeert Josef Mazzini zo vliegt een voetganger BENEDEN te blijven hij tooit de vlakke reli fs van de landstreken die in de schaarse openingen van het wolkendek verschijnen met details en herinneringen aan vroegere reizen en begint een vaag gesprek over de in wolken gehulde landschappen Mazzini, zo vermoedt de verteller, is ook als passagier in het vliegtuig een voetganger , omdat hij niet gedachteloos van A naar B vliegt maar zich met maximale aandacht verdiept in de onbekende wereld die zich, deels onzichtbaar, onder hem ontvouwt En omdat hij de eindeloze afstanden niet achteloos met het vliegtuig wil overbruggen, maar tot in het diepst van zijn wezen wil ondergaan Zelf is de verteller denk ik ook zo n voetganger, of wil hij dat zijn, zij het dan vooral via zijn verbeeldingskracht En dat verlangen is volgens mij erg intens Weyprecht wil weer verdwijnen in het ijs, Mazzini verdween in de wereld, en ook de verteller lijkt te willen verdwijnen in de onmetelijke onbekende werelden die hij zich verbeeldt In elk geval wil hij blijven wonen in alle aantekeningen en steeds veranderende reconstructies die hij van al deze barre poolavonturen heeft gemaakt.
Onmogelijke reizen, naar verafgelegen innerlijke en uiterlijke doelen, dat is wat de ik verteller fascineert Waarbij zijn eigen reis vooral een innerlijke reis is, namelijk een poging om zich met alle kracht van zijn breidelloze verbeelding te verplaatsen in de woestenij van het ooit nog niet bereisbare Noordpoolgebied Gevoed door de fascinatie voor het onbekende, de nog witte plekken op de kaart, de nog te ontdekken gebieden in de buitenwereld en de binnenwereld Die fascinatie, dat is volgens mij de kern van De verschrikkingen van het ijs en de duisternis En die fascinatie wordt ook voor de lezer heel overtuigend voelbaar gemaakt, dankzij de formidabele stijl en de erg vernuftige structuur van dit boek.
Novels With Explicitly Novelistic Themes Are Often Bloodless, Carrying The Fatal Odor Of The Sheltered Writing Workshop Austrian Writer Ransmayr S First Novel, However, Is A Stunning Exception His Second Book, The Last World, Was Published Here Last Year To Critical Acclaim The Underlying Concerns Of This Work Are Primarily Literary Creator Vs Creation, History Vs Fiction, The Nature Of Metaphor, Etc But Here They Inform A Singularly Gripping Tale A Nameless And Largely Invisible Narrator Recounts The Disappearance Of One Josef Mazzini, Whose Fascination With A Th Century Polar Expedition Has Pulled Him North, To The Furthest Arctic Settlements Accounts Of The Two Journeys Intersect And Diverge, Challenging The Notion Of History As Linear, Seducing The Reader With Startlingly Detailed Descriptions Of Polar Exploration Members Of The Th Century Expedition, Pursuing Honor, Glory And Other Vanities, Endure Two Frigid Winters When Their Ship Is Trapped In Ice Their Beards Freeze, They Are Blinded By Snow And Ill With Scurvy, But The Bible Is read Every Sunday A Century Later Men Approach The Icy Expanse With Snowmobiles And Walkmen, Undertaking Selfinterested Scientific Projects This Aggressively Intelligent Narrative Transforms The Polar Regions Into Unusually Fertile Ground Publishers Weekly